Werken met een beperking

Geplaatst op 18 december 2020, 15:01 uur door de redactie.

Ik ben Julia Brouwers, bijna 24 jaar oud en woonachtig in een klein stadje boven Amsterdam. Ik omschrijf mezelf als een gepassioneerd, sensitief en als een idealist die graag mensen helpt. Mijn doel is om meer bewustzijn te creëren rondom diversiteit en inclusie. Zowel in privé- als in werkomgevingen.

Ik deed vroeger aan topsport en loop tegenwoordig achter een rollator, of zit in mijn rolstoel. Over de mindset change die dit teweeg heeft gebracht voor mij en alle dingen waar ik tegenaan loop schrijf ik graag. Mijn doel is om anderen te helpen of te inspireren.

Ik schrijf voor Capido regelmatig een blog, ben je nieuwsgierig geworden en het leuk vinden om meer over mij te lezen? Neem dan vooral ook een kijkje op mijn eigen website: www.juliabrouwers.com.

Wat is het Ehlers-danlossyndroom?

Ehlers-danlossyndroom (EDS) is een aangeboren en erfelijke aandoening waarbij het bindweefsel niet goed is aangelegd. Bindweefsel zit overal in ons lichaam waar steun gegeven moet worden. Dit betekent dat het een belangrijk bestanddeel is van bijvoorbeeld botten en van de banden die gewrichten op hun plaats houden. De samenstelling van het bindweefsel hangt af van de functie die het in ons lichaam heeft. Een stoornis in het bindweefsel van de gewrichtsbanden geeft andere klachten dan een stoornis in het bindweefsel dat de huid stevigheid geeft. Dit is dan ook de reden dat er verschillende bindweefselaandoeningen (en ook verschillende typen ehlers-danlossyndroom) zijn.

Vacatures arbeidsbeperkten

Na een lange zoektocht online, heb ik mij door verschillende functieomschrijvingen geworsteld. En na wat motivatie brieven geschreven te hebben was ik uitgenodigd op gesprek. Sowieso is een sollicitatiegesprek heel erg spannend, ik sprak de dag voor mijn gesprek bij een van de grote banken in Nederland nog even de receptioniste om er zeker van te zijn dat ik met mijn auto in de garage kon parkeren. Het was mijn 3e sollicitatie en omdat het dit keer voor zo’n grote organisatie was vond ik het extra spannend. Het begint al voordat je weggaat, ik had een heel lijstje voorbereid wat ik dan afga in mijn hoofd en zal het met je delen:

  • Kun je er überhaupt met de auto komen, anders ov?
  • Vragen naar gehandicapte parkeerplek
  • Gehandicapte parkeerkaart
  • Niet te vroeg in de ochtend de afspraak plannen
  • Welke activiteiten staan er nog meer gepland die dag?
  • Is er een lift aanwezig?
  • Gepaste kleding uitzoeken
  • Afstand van parkeer naar bestemming uitrekenen
  • Rollator mee 
  • Iets te eten voor onderweg
  • Oplader voor mijn telefoon 

Sollicitatie met een beperking

Ik kwam binnenlopen achter mijn rollator in de enorme hal. Voor mijn gevoel krioelde het er van de mensen die alleen maar oog leken te hebben voor hun telefoon, laptop en zichzelf. Toch kwam er een aardige jongeman op me af die mij waarschijnlijk al had gezien in de lift. Hij was onderweg naar zijn lunchafspraak en sprak mij aan en wees me de weg naar de balie waar ik mijn bezoekerspas kon aanvragen. Het was maar goed dat ik wat extra tijd had ingepland, want dit duurde zo weer 5 minuten. Ik nam samen met mijn bezoekerspas plaats in de wachtruimte en wachtte rustig af totdat een gehaaste man naar mij toekwam. 

Hij leek er iets minder rekening mee gehouden te hebben dat we moesten omlopen naar de lift. De stilte en het zenuwachtige geklik op zijn pen stelde mij niet echt gerust. Hij wilde het kort houden vandaag omdat er meerdere kandidaten waren, maar gelukkig kon ik wel wat vertellen over mezelf en waar mijn motivatie vandaan kwam. Aan einde van het gesprek leek hij wel blij te zijn over het feit dat ik hem nieuwe inzichten had gegeven en was hij positief verrast over mijn kijk op het werkleven. Hij nam uiteindelijk dan ook langer de tijd dan zijn agenda toeliet. 

Met een ervaring rijker op zak, verliet ik het reusachtige pand. In de auto kwam ik er pas achter dat ik mijn bezoekerspas nog om mijn nek had hangen, even schoot er door mijn hoofd om hem te houden als aandenken of terug te brengen. Ik besloot hem te houden aangezien het toch wel een stuk lopen was vanuit de garage en daarbij ik goede hoop had dat er wel een tweede gesprek zou komen. 

Een aantal dagen later zou ik teruggebeld worden en te horen krijgen of ik werd uitgenodigd voor een tweede gesprek. De hele dag was ik gespannen. Toen ik het telefoontje kreeg en zij vertelde dat ik door was, was ik natuurlijk heel erg blij. Ik kreeg een link toegestuurd in mijn mail waarmee ik de psychologische- en persoonlijkheidstest kon invullen en die zou later beoordeeld worden. 

Werken met een lichamelijke beperking

Na het tweede gesprek bleek toch dat we niet de ideale match waren, maar gelukkig heb ik wel mijn bezoekerspas kunnen teruggeven… 😉 Toch zou ik iedereen aanraden om zo vaak mogelijk te solliciteren, ondanks de eventuele teleurstellingen, je kunt er immers alleen maar beter van worden! Jij moet bij het bedrijf passen, maar het bedrijf moet zeker ook bij jou passen. Dus neem daar de tijd voor en raak daar niet te onzeker over. Het is tenslotte een kennismaking voor beide kanten. 

Benieuwd naar meer? Bekijk mijn website: www.juliabrouwers.com of volg me via julia.brouwers op Instagram.

Fotografie: Désirée Hofland

Heb je na het lezen van deze blog zin in ontspanning in plaats van werk? Kijk dan eens geheel vrijblijvend rond op de site van Capido. Hier zitten meerdere singles op die net zoals jij ook op zoek zijn. Je kan elkaar zelfs berichtjes sturen of iemand laten weten dat je diegene wel leuk vindt. Zo kan je het eens rustig proberen, zit je nergens aan vast en wie weet kom jij bij Capido straks jouw droompartner tegen. Zet hem op!

Start met daten Inloggen


Andere blogs die je kunt lezen